Na een enthousiaste ontvangst door Tessa Schreibers, directeur Thuiszorg, komt Sem aan het woord, een 4e jaars stagiare die met veel bevlogenheid vertelt over zijn bewuste keuze voor de wijkverpleging. Vervolgens worden de studenten opgedeeld in groepen. Ik mag één van die groepen begeleiden.
We maken allereerst kennis met 49-jarige mevrouw die al heel wat jaren thuiszorg krijgt. Na een lelijke val van een trap raakte ze verlamd. "Ik stond net als jullie volop in het leven", vertelt ze, terwijl ze de groep studenten aankijkt. "Ik had mijn werk, ik ging vaak hardlopen en was altijd bezig. Met mijn gezin of andere dingen. Van de een op de andere dag belandde ik in een rolstoel en had ik anderen nodig om voor me te zorgen. Ik kan je zeggen dat dat echt niet gemakkelijk is..."
Stilte vult de kamer. Nog geen 50 jaar en dan is dit je lot.
Het zet je automatisch aan het denken.
Hulphond Enzo ligt tevreden naast haar te slapen. Op commando staat hij net zo snel weer op om zijn opdrachten uit te voeren: een flesje drinken van tafel pakken, dop eraf en overhandigen aan zijn baas. Alsof het niets is. Naast haar hond is met name het thuiszorg-team een rots in de branding voor deze mevrouw. "Het team bestaat uit zo'n fijne mensen. Ze helpen me niet alleen waar nodig, maar ik kan ook mijn gevoelens van verdriet met hen delen."
Na deze speciale ontmoeting gaan we door naar de volgende ronde waar drie verpleegkundigen klaar staan met hun verhaal: Karin, Audrey en Danny steken hun liefde voor het vak niet onder stoelen of banken. Ieder hebben ze hun eigen specialisatie van wondzorg tot mammacare. "Je kunt je eigen carriere vormgeven"zegt Danny trots. "Bij Meander krijg je daar alle kansen voor. Ik wilde me graag meer verdiepen in de wondzorg en heb daartoe opleidingen gevolgd in Leiden en Hasselt. Ik doe mijn werk elke dag met plezier en niemand die me zegt dat ik dit of dat moet doen. Die zelfstandigheid is heel fijn." Een van de studenten vertelt op zijn beurt zijn stage-ervaringen in de thuiszorg."Er komt veel meer bij kijken dan je denkt. Vaak is de aandacht voor de mensen minstens zo belangrijk als de zorg die je biedt. Dat herken ik wel." Audrey vult aan. "Het ene moment geef ik zorg aan een 90-jarige man en dan is mijn volgende klant een kindje waar ik het infuus moet vervangen. Geen dag is hetzelfde."
De studenten krijgen vervolgens een virtual reality bril op en zijn zelf even 'te gast' bij een klant thuis. Ik waag me ook aan de bril en vind het een aparte ervaring. Je vergeet even helemaal waar je bent en waant je in de huiskamer bij een mevrouw die heel wat hulp nodig heeft. En waar je ook kijkt, de kamer verandert met je mee. Je ziet haar keukentje met de afwas die niet is gedaan, de foto van haar overleden man waarbij een kaarsje brandt...en zijzelf in de stoel, met de verpleegkundige aan haar zijde. "Dichterbij kun je de zorg niet meemaken" grapt een van de studenten.
Tenslotte wordt een aantal hulpmiddelen uitgetest, van de medido (automatische medicijndispencer) tot hulpmiddelen om steunkousen aan te trekken, die de studenten bij elkaar mogen uitproberen.
Zijn deze enthousiastelingen onze toekomstige helden in de zorg? Vast en zeker! De groep is in ieder geval aangenaam verrast. "Ik wist niet dat de thuiszorg zoveel te bieden heeft", zegt een studente na afloop. "In feite verricht je dezelfde handelingen als in het ziekenhuis, alleen heb je veel meer zelfstandigheid. Dat zet me echt aan het denken!"
Voor ons is een dag als deze zeker voor herhaling vatbaar!
Heb je deze dag gemist, maar wil je eens een dagje meelopen in de thuiszorg? Dat kan allemaal! Bel met MeanderWerk: 045-5616130.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten